اعلام سرقت

هر سیستم دزدگیر از چند بخش اصلی تشکیل می‌شود: پنل یا مرکز کنترل که مغز سیستم است و وضعیت زون‌ها را پایش می‌کند و تصمیم می‌گیرد؛ کیپد، ریموت یا اپلیکیشن موبایل برای مسلح و غیرمسلح کردن؛ سنسورها مثل چشمی (PIR)، مگنت در و پنجره، سنسور شیشه‌شکن و سنسور لرزشی؛ آژیر داخلی و خارجی، معمولاً همراه با فلاشر؛ و ماژول ارتباطی (تلفن‌کننده) که رویدادها را از طریق خط تلفن ثابت، شبکهٔ موبایل یا اینترنت گزارش می‌دهد. منبع تغذیه با باتری پشتیبان هم باعث می‌شود همهٔ این اجزا هنگام قطع برق به کار ادامه دهند. هر سنسور، با سیم یا به‌صورت بی‌سیم، به یک زون یعنی یک ورودی شماره‌دار روی پنل وصل می‌شود و پنل بر اساس نوع زون و حالت مسلح بودن سیستم تصمیم می‌گیرد که تغییر وضعیت آن آلارم به حساب بیاید یا نه.

سیستم سیمی پایدارترین گزینه است: سنسورها باتری ندارند که نیاز به تعویض داشته باشد، در برابر تداخل و پارازیت رادیویی مصون‌اند و با مقاومت انتهای خط (EOL) قطع یا اتصال کوتاه کابل هم توسط پنل تشخیص داده می‌شود؛ بنابراین برای ساختمان نوساز یا هنگام بازسازی که می‌توان کابل را داخل لوله کشید، انتخاب اول است. سیستم بی‌سیم در خانه و دفتر ساخته‌شده سریع و بدون تخریب نصب می‌شود و جابه‌جا کردن سنسورها ساده است، اما باتری هر سنسور معمولاً هر ۲ تا ۵ سال باید عوض شود، بُرد رادیویی باید در محل آزمایش شود و سیستم باید دوطرفه و دارای نظارت (Supervision) باشد تا قطع ارتباط یک سنسور یا پارازیت گزارش شود. در بسیاری از پروژه‌ها بهترین راه، پنل هیبرید است: سنسور سیمی هر جا کابل‌کشی آسان است و سنسور بی‌سیم برای نقاطی که کابل‌کشی به آن‌ها سخت است. پنل KB-M2 کی دی تی هیبرید است؛ ۶ زون سیمی روی برد دارد که تا ۱۹۲ زون قابل توسعه است و تا ۱۰۰ تجهیز بی‌سیم دوطرفهٔ ۸۶۸ مگاهرتز را پشتیبانی می‌کند.

طراحی را لایه‌ای انجام دهید: اول محیط پیرامونی، یعنی مگنت روی هر در، پنجره یا درِ بالکن که سارق بتواند به آن برسد؛ بعد فضای داخلی، یعنی چشمی (PIR) روی مسیرهایی که سارق ناچار از آن‌ها عبور می‌کند، مثل راهرو و پذیرایی؛ و در آخر حفاظت نقطه‌ای برای گاوصندوق یا کمد اشیای قیمتی. همهٔ راه‌های ورود، از جمله بالکن، دریچهٔ پشت‌بام، نورگیر و دیوار مشترک با واحد همسایه، را فهرست کنید و برای هر سنسور یک زون جدا در نظر بگیرید تا دقیقاً معلوم شود کدام نقطه تحریک شده است. به‌عنوان نمونهٔ رایج، یک آپارتمان ۱۰۰ تا ۱۲۰ متری معمولاً یک مگنت برای در ورودی، ۳ مگنت برای درهای بالکن و پنجره‌های در دسترس، ۳ چشمی و یک دتکتور دود می‌خواهد، به‌اضافهٔ یک کیپد کنار در ورودی و یک آژیر داخلی: روی هم ۸ زون، و با حدود ۲۵ درصد ذخیره برای توسعهٔ بعدی می‌شود ۸ × ۱٫۲۵ = ۱۰، یعنی پنلی با دست‌کم ۱۰ زون انتخاب کنید.

کیپد را داخل فضای حفاظت‌شده و نزدیک در اصلی، روی مسیر ورود نصب کنید تا در مهلت تأخیر ورود به آن برسید، و جایی که از بیرون و از پشت شیشه دیده نشود. پنل (مرکز) را جای دیگری و دور از دید نصب کنید، مثلاً داخل کمد یا اتاق تأسیسات، در محدودهٔ پوشش یک چشمی و نزدیک برق و شبکه، تا سارق نتواند در همان مهلت تأخیر ورود آن را پیدا و تخریب کند. آژیر خارجی را روی دیواری که از خیابان دیده می‌شود و تا جای ممکن بالا نصب کنید، معمولاً ۳ متر یا بیشتر، تا بدون نردبان در دسترس نباشد؛ آژیر داخلی را هم جایی بگذارید که نتوان سریع به آن رسید و خاموشش کرد، مثلاً بالای دیوار راهرو. اگر پنل از شبکهٔ موبایل استفاده می‌کند، پیش از نصب نهایی قدرت آنتن را در همان محل بررسی کنید.

زون آنی (Instant) در حالت مسلح بلافاصله آلارم می‌دهد و برای پنجره‌ها و نقاطی به کار می‌رود که روی مسیر ورود نیستند. زون تأخیری (Delay)، معمولاً روی در ورودی اصلی، مهلت تأخیر ورود را شروع می‌کند تا کاربر به کیپد برسد و زون پیرو (Follower)، مثل چشمی راهروی بین در و کیپد، به‌طور عادی آنی است مگر اینکه پیش از آن مهلت تأخیر ورود شروع شده باشد. زون ۲۴ ساعته حتی وقتی سیستم غیرمسلح است فعال است و برای مدار تمپر، گاوصندوق و سنسورهای فنی مثل نشت آب به کار می‌رود؛ زون پانیک (Panic) هم ۲۴ ساعته است و می‌توان آن را با آژیر یا بی‌صدا (فقط ارسال پیام) تنظیم کرد. زون حریق برای دتکتور دود هم همیشه فعال است و با الگوی آژیر و گزارش متفاوتی اعلام می‌شود تا با سرقت اشتباه گرفته نشود.

بیشتر سنسورهای دزدگیر کنتاکت «معمولاً بسته» (NC) دارند که هنگام آلارم باز می‌شود، پس بریده شدن سیم هم آلارم می‌دهد؛ کنتاکت «معمولاً باز» (NO) هنگام آلارم بسته می‌شود و اگر مقاومتی در مدار نباشد، بریده شدن سیمش اصلاً دیده نمی‌شود. مقاومت انتهای خط (EOL) را باید در انتهای مسیر، داخل آخرین سنسور و نه روی ترمینال پنل، بست؛ با آن پنل مقاومت مدار را اندازه می‌گیرد و حالت عادی را از مدار باز و اتصال کوتاه تشخیص می‌دهد، بنابراین نه با بریدن سیم و نه با کوتاه کردن دو سیم نمی‌شود زون را بی‌صدا از کار انداخت. در روش دومقاومتی (DEOL) همان یک جفت سیم آلارم و تمپر سنسور را از هم جدا گزارش می‌کند. مقدار مقاومت (مثلاً ۱، ۲٫۲، ۴٫۷ یا ۵٫۶ کیلواهم) به مدل پنل بستگی دارد و باید طبق دفترچهٔ همان پنل انتخاب شود.

تأخیر خروج زمانی است که پس از مسلح کردن برای خارج شدن فرصت دارید و تأخیر ورود زمانی است که پس از باز کردن در ورودی دارید تا پیش از به صدا درآمدن آژیر، سیستم را با کیپد غیرمسلح کنید؛ در هر دو حالت معمولاً کیپد بوق می‌زند. مقدار رایج برای خروج ۳۰ تا ۶۰ ثانیه و برای ورود ۱۵ تا ۴۵ ثانیه است: آن‌قدر که بتوانید با آرامش از در تا کیپد بروید، ولی تا جای ممکن کوتاه تا سارق فرصت اضافه پیدا نکند. فقط مسیر ورود (در ورودی و چشمی‌های پیرو در طول مسیر) باید تأخیری باشد و پنجره‌ها و بقیهٔ نقاط باید آنی بمانند. برخی پنل‌ها هم می‌توانند تأخیر خروج را به محض بسته شدن در ورودی به پایان برسانند.

حالت Away (مسلح کامل) همهٔ زون‌ها را فعال می‌کند و برای وقتی است که همه از محل خارج شده‌اند. حالت Stay (مسلح نیمه یا پیرامونی) فقط درها، پنجره‌ها و نقاط پیرامونی را فعال می‌کند و چشمی‌های داخلی را خودکار از مدار خارج می‌کند تا ساکنان داخل خانه آزادانه رفت‌وآمد کنند ولی تلاش برای ورود همچنان آلارم بدهد؛ در بسیاری از پنل‌ها می‌توان در این حالت تأخیر ورود را هم حذف کرد. حالت Night نوعی Stay سفارشی است که مثلاً طبقهٔ همکف و پذیرایی را مسلح می‌کند ولی مسیر اتاق‌خواب‌ها تا سرویس بهداشتی آزاد می‌ماند. کیپد KB-K2-W و ریموت KB-R2 کی دی تی هر دو مسلح کامل، مسلح نیمه (Stay)، غیرمسلح کردن و SOS را پشتیبانی می‌کنند.

پارتیشن‌بندی یک پنل را به چند سیستم دزدگیر مستقل تقسیم می‌کند که هر کدام زون‌ها، کاربران و وضعیت مسلح بودن خود را دارند؛ بنابراین می‌توان یک بخش را مسلح کرد در حالی که بخش دیگر در حال استفاده است. نمونه‌های رایج: مغازهٔ طبقهٔ همکف و منزل طبقهٔ بالا، واحدها یا طبقات یک اداره، ساختمان اصلی و سرایداری یک ویلا، یا انبار و دفتر یک شرکت که همگی با یک پنل و یک ماژول ارتباطی مدیریت می‌شوند. برای هر کد کاربری می‌توان تعیین کرد فقط کدام پارتیشن‌ها را کنترل کند و رویدادها هم با شمارهٔ پارتیشن گزارش می‌شوند. پنل KB-M2 کی دی تی تا ۳۲ پارتیشن مستقل را پشتیبانی می‌کند.

کد کاربر برای مسلح و غیرمسلح کردن است، کد مستر متعلق به مالک یا مدیر است و با آن کاربران اضافه و حذف می‌شوند، و کد نصاب منوی برنامه‌ریزی فنی را باز می‌کند. برای هر نفر یک کد جداگانه تعریف کنید تا در گزارش رویدادها معلوم باشد چه کسی و چه زمانی سیستم را مسلح یا غیرمسلح کرده است، و به محض اینکه کسی دیگر نباید دسترسی داشته باشد، مثلاً وقتی یکی از کارکنان جدا می‌شود، کدش را حذف کنید. از کدهای ۴ تا ۶ رقمی و ترجیحاً ۶ رقمی استفاده کنید، از ترکیب‌های ساده مثل ۱۲۳۴، ارقام تکراری یا سال تولد پرهیز کنید و کدهای پیش‌فرض پنل را همان روز اول عوض کنید. کیپدی انتخاب کنید که در برابر حدس زدن کد محافظت داشته باشد، مانند KB-K2-W کی دی تی؛ پنل KB-M2 هم تا ۳۲ کد کاربری را پشتیبانی می‌کند.

کد اجبار کد ویژه‌ای است برای وقتی که کسی شما را مجبور به غیرمسلح کردن سیستم کند: پنل دقیقاً مثل همیشه غیرمسلح می‌شود تا مهاجم متوجه چیزی نشود، اما بی‌صدا یک آلارم اجبار به شماره‌های تعیین‌شده یا مرکز پایش می‌فرستد. بسته به پنل، این کد یا جداگانه تعریف می‌شود یا شکل تغییریافته‌ای از کد خود کاربر است. این قابلیت فقط وقتی مفید است که گیرندگان پیام از قبل بدانند این پیام یعنی خطر واقعی و باید به پلیس خبر دهند، نه اینکه با خود کاربر تماس بگیرند. کیپد بی‌سیم KB-K2-W کی دی تی از کد اجبار پشتیبانی می‌کند.

تمپر یعنی حفاظت در برابر خرابکاری: کلید کوچکی داخل پنل، سنسورها، کیپد و آژیرها با باز شدن درپوش، و در بسیاری از مدل‌ها با کنده شدن دستگاه از دیوار، فعال می‌شود و در زون‌های سیمی دارای مقاومت انتهای خط (EOL) قطع یا اتصال کوتاه کابل هم به‌صورت تمپر گزارش می‌شود. آژیرهای خارجی دارای باتری داخلی هم اگر کابلشان بریده یا از دیوار کنده شوند، می‌توانند خودشان به صدا درآیند. چون خرابکاری ممکن است هر زمانی رخ دهد، تمپر معمولاً ۲۴ ساعته است و حتی وقتی سیستم غیرمسلح است گزارش می‌شود و اغلب آژیر داخلی را هم به صدا درمی‌آورد؛ به همین دلیل پیش از باز کردن هر تجهیز، مثلاً برای تعویض باتری، پنل را طبق دفترچه با کد نصاب یا مستر در حالت سرویس قرار دهید. اگر بدون دست زدن به تجهیز پیام تمپر تکرار می‌شود، معمولاً درپوش درست بسته نشده، تجهیز لق است یا کابل ایراد دارد.

بیشتر چشمی‌های دیواری برای ارتفاع نصب حدود ۲ تا ۲٫۴ متر طراحی شده‌اند (دیتاشیت را ببینید؛ برای نمونه KB-P1 کی دی تی برای ارتفاع ۲ تا ۲٫۲ متر است و مثل KB-PI2-W با زاویهٔ ۱۱۰ درجه تا ۱۲ متر را پوشش می‌دهد) و معمولاً در گوشهٔ اتاق و رو به داخل نصب می‌شوند. چشمی به حرکتی که از عرض میدان دیدش عبور کند بیشترین حساسیت و به کسی که مستقیم به سمتش راه برود کمترین حساسیت را دارد؛ پس آن را طوری جهت دهید که مسیر احتمالی سارق پرتوهایش را قطع کند. چشمی را رو به پنجرهٔ آفتاب‌گیر، بخاری، شوفاژ، دریچهٔ کولر یا اسپلیت، شومینه یا پرده‌ای که با جریان هوا تکان می‌خورد نصب نکنید و یادتان باشد که چشمی از پشت شیشه، مبلمان یا قفسه نمی‌بیند. پس از نصب، پوشش را با تست راه رفتن (Walk Test) بررسی کنید.

چشمی خودِ گرما را تشخیص نمی‌دهد، بلکه اختلاف تابش فروسرخ بدن انسان، که دمای سطح پوستش معمولاً حدود ۳۰ تا ۳۴ درجهٔ سانتی‌گراد است، با پس‌زمینه را حس می‌کند؛ وقتی دمای محیط به این عدد نزدیک شود، مثلاً در فضای بدون سیستم سرمایش در تابستان، این اختلاف و در نتیجه حساسیت چشمی به‌شدت کم می‌شود. چشمی‌های خوب با جبران‌سازی دما بخشی از این اثر را خنثی می‌کنند، اما در فضاهایی که گرم می‌شوند، مثل انبار، اتاقک پشت‌بام یا مغازهٔ بدون سیستم سرمایش، فقط به چشمی تکیه نکنید. درها، پنجره‌ها و کرکره‌ها را با مگنت و سنسور لرزشی که به گرمای بدن وابسته نیستند حفاظت کنید، چشمی‌ها را طوری جهت دهید که مسیر سارق از عرض پرتوها بگذرد نه مستقیم به سمت چشمی، و تست راه رفتن را در گرم‌ترین فصل سال هم تکرار کنید.

چشمی‌های ضد حیوان خانگی با لنز و پردازش سیگنال مخصوص، حیوانات تا وزن مشخصی را نادیده می‌گیرند، معمولاً ۱۵ تا ۴۰ کیلوگرم بسته به مدل (مثلاً تا ۳۵ کیلوگرم در KB-PI2-W و KB-PO1-W کی دی تی)، اما فقط به شرطی که در ارتفاع تعیین‌شده و صاف، بدون زاویهٔ رو به پایین، نصب شوند. این مقدار فرض می‌کند حیوان نزدیک کف می‌ماند: گربه‌ای که روی پشتی مبل، قفسه یا پله‌های نزدیک چشمی می‌پرد وارد محدودهٔ تشخیص انسان می‌شود و ممکن است آلارم بدهد، و چند حیوان که کنار هم حرکت کنند ممکن است مثل یک جثهٔ بزرگ‌تر دیده شوند. چشمی را رو به پله یا مبلمانی که حیوان از آن بالا می‌رود نصب نکنید و اگر حیوان سنگین‌تر از مقدار اعلام‌شده است یا زیاد از جاهای بلند بالا می‌رود، آن فضا را از زون‌های مسلح خارج کنید و به‌جایش پیرامون را با مگنت حفاظت کنید.

چشمی دوتکنولوژی یک سنسور PIR را با یک سنسور مایکروویو (رادار داپلر)، معمولاً در فرکانس ۱۰٫۵۲۵ گیگاهرتز، ترکیب می‌کند و فقط وقتی آلارم می‌دهد که هر دو در فاصلهٔ زمانی کوتاهی حرکت را تشخیص دهند. چون منابع گرما و نور خورشید فقط PIR را فریب می‌دهند و اجسام متحرک یا حرکت پشت دیوارهای نازک فقط مایکروویو را، این ترکیب آلارم کاذب را به‌شدت کم می‌کند؛ این دو مکمل یکدیگر هم هستند، چون مایکروویو به حرکت رو به سنسور بیشترین حساسیت را دارد، یعنی درست جایی که PIR ضعیف‌تر است. استفاده از آن در انبار، پارکینگ، کارگاه، فضاهای دارای بخاری، کوران شدید یا نور مستقیم آفتاب و فضای باز ارزش دارد؛ چشمی فضای باز KB-PO1-W کی دی تی از نوع دوتکنولوژی است. هنگام نصب، بُرد مایکروویو را طوری تنظیم کنید که خیلی بیرون از فضای حفاظت‌شده نرود، چون امواج مایکروویو از شیشه و دیوارهای نازک عبور می‌کنند.

چشمی پرده‌ای الگوی تشخیص بسیار باریکی دارد، مثلاً ۱۵ درجه در KB-PC1-W کی دی تی، و به‌جای پوشش کل اتاق یک «پردهٔ» نامرئی و باریک در امتداد پنجره، دیوار شیشه‌ای، در یا راهرو ایجاد می‌کند. از آن برای حفاظت از بازشوها در حالی استفاده می‌شود که افراد داخل فضا آزادانه رفت‌وآمد می‌کنند، مثلاً در حالت Stay شب، و همچنین در جاهایی که چشمی زاویه‌باز فضاهایی را هم پوشش می‌دهد که باید آزاد بمانند. این چشمی کنار یا بالای بازشو نصب می‌شود (KB-PC1-W روی دیوار در ارتفاع ۲٫۴ متر با بُرد ۱۲ متر، یا روی سقف در ارتفاع ۳٫۶ متر با بُرد ۸ متر) و مدل‌های فضای باز آن زیر لبهٔ بام یا در امتداد دیوار نصب می‌شوند.

بله، اما فقط با چشمی‌های مخصوص فضای باز که بدنه‌ای مقاوم در برابر آب و گرد و غبار دارند (مثلاً IP54 در KB-PO1-W کی دی تی) و با دو تکنولوژی یا دو سنسور PIR، آلارم کاذب ناشی از آفتاب، باران، تکان خوردن گیاهان در باد و حیوانات کوچک را کم می‌کنند. جهت آن‌ها را طوری تنظیم کنید که ناحیهٔ پوشش داخل ملک شما بماند و به خیابان، درختان متحرک یا حیاط همسایه نرسد، و در ارتفاع تعیین‌شده نصب کنید؛ مثلاً ۲٫۲ متر برای KB-PO1-W که ۱۶ متر را با زاویهٔ ۹۰ درجه پوشش می‌دهد. تشخیص در فضای باز پیش از رسیدن سارق به ساختمان هشدار می‌دهد، اما چون احتمال آلارم کاذب بیشتر است، معمولاً آن را برای ارسال اعلان، روشن کردن چراغ یا دوربین، یا یک هشدار صوتی کوتاه تنظیم می‌کنند و آلارم کامل را به سنسورهای پیرامونی و داخلی می‌سپارند.

قطعهٔ کلید را روی چارچوب و آهنربا را روی لنگهٔ متحرک، روبه‌روی هم و در سمت بازشو (نه سمت لولا) نصب کنید تا با کمترین حرکت در، مدار باز شود؛ فاصلهٔ دو قطعه در حالت بسته باید به‌خوبی کمتر از حداکثر فاصلهٔ کاری مگنت باشد (مثلاً حداکثر ۲۰ میلی‌متر برای KB-MG1-W کی دی تی). در و چارچوب فولادی میدان مغناطیسی را تضعیف و فاصلهٔ کاری را کم می‌کنند؛ بنابراین از مگنت مخصوص در فلزی استفاده کنید یا قطعه‌ها را روی فاصله‌انداز غیرمغناطیسی نصب کنید. مگنت توکار که داخل چارچوب پنهان می‌شود از مگنت روکار سخت‌تر پیدا و خنثی می‌شود و برای مکان‌های پرریسک، مگنت‌های امنیت بالا وجود دارند که استفاده از آهنربای خارجی برای فریب دادنشان را هم تشخیص می‌دهند. لق شدن یا جابه‌جا شدن قطعه‌ها را مرتب بررسی کنید، چون ناهم‌راستا بودن مگنت از علت‌های رایج آلارم کاذب و پیام «زون باز» هنگام مسلح کردن است.

هر دو محیط پیرامونی را حفاظت می‌کنند و وقتی سارق هنوز در حال تلاش برای ورود است آلارم می‌دهند، بنابراین در حضور افراد در داخل هم می‌توانند مسلح بمانند. سنسور شیشه‌شکن صوتی به الگوی صدای شکستن شیشه، یعنی یک ضربهٔ بم و پس از آن صدای زیر خرد شدن، گوش می‌دهد و یک سنسور می‌تواند چند پنجرهٔ یک اتاق را در محدودهٔ بُردش، معمولاً حدود ۶ تا ۹ متر، پوشش دهد؛ به شرطی که دید مستقیم به شیشه داشته باشد و پردهٔ ضخیم جلوی صدا را نگیرد. سنسور لرزشی روی چارچوب، شیشه یا دیوار نصب می‌شود و ضربه و لرزش ناشی از شکستن، سوراخ کردن یا به‌زور باز کردن را پیش از ورود تشخیص می‌دهد و برای کرکره، دیوار مشترک، گاوصندوق و خودپرداز کاربرد دارد. حساسیت را با دقت تنظیم کنید تا عبور خودرو، کوبیده شدن در یا رعدوبرق آلارم کاذب ایجاد نکند، و سنسور شیشه‌شکن را با دستگاه شبیه‌ساز شکستن شیشه آزمایش کنید، نه با شکستن شیشه.

برای کرکره از مگنت کرکره‌ای سنگین که روی زمین نصب می‌شود و برای فاصلهٔ بیشتر و لرزش حرکت کرکره طراحی شده است استفاده کنید و روی کرکره یا دیوارها و سقف مشترک با همسایه سنسور لرزشی (شاک) بگذارید، چون ورود به مغازه اغلب از دیوار، سقف یا واحد مجاور انجام می‌شود نه از جلوی مغازه. فضای فروش و انبار را با چشمی پوشش دهید، در صورت نیاز کنار صندوق دکمهٔ پانیک نصب کنید و یک آژیر خارجی با فلاشر بالای سردر مغازه بگذارید. چون خط تلفن ممکن است بیرون مغازه قطع شود، از ماژول ارتباطی موبایل (4G) یا ارتباط دومسیره استفاده کنید و باتری پشتیبان را طوری انتخاب کنید که سیستم در قطعی‌های طولانی برق هم کار کند.

آژیرهای خارجی معمولاً حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ دسی‌بل در فاصلهٔ ۱ متری و آژیرهای داخلی حدود ۸۵ تا ۱۱۰ دسی‌بل صدا دارند؛ برای نمونه، شدت صدای آژیر بی‌سیم فضای باز KB-SO1-W کی دی تی روی ۸۰، ۹۵ یا ۱۰۵ دسی‌بل در ۱ متری قابل تنظیم است و در مشخصات آن مطابقت با EN 50131-4، استاندارد تجهیزات هشداردهنده، ذکر شده است. در فضای باز با هر دو برابر شدن فاصله، شدت صدا حدود ۶ دسی‌بل کم می‌شود؛ یعنی آژیری که در ۱ متری ۱۱۰ دسی‌بل است، در ۱۰ متری حدود ۹۰ و در ۲۰ متری حدود ۸۴ دسی‌بل می‌دهد، برای همین آژیر خارجی را باید بالا و رو به خیابان نصب کرد و فلاشر (چراغ چشمک‌زن) به همسایه‌ها و پلیس نشان می‌دهد آلارم از کدام ساختمان است. مدت آژیر را معمولاً بین ۳ تا ۱۵ دقیقه برنامه‌ریزی می‌کنند تا بی‌پایان به صدا درنیاید. در بسیاری از سیستم‌ها فلاشر بعد از قطع آژیر تا غیرمسلح شدن سیستم چشمک می‌زند تا صاحب ملک هنگام رسیدن بفهمد آلارمی رخ داده است.

بله، ترجیحاً. آژیر خارجی خودتغذیه یک باتری قابل‌شارژ و کلید تمپر خودش را دارد، بنابراین حتی اگر پنل خرابکاری شود، برق قطع شود یا کابل آژیر بریده شود به صدا درمی‌آید و معمولاً اگر کسی آن را از دیوار بکند یا درپوشش را باز کند هم خودش آلارم می‌دهد؛ آژیر بدون باتری با بریده شدن کابل ساکت می‌ماند. باتری آن باید دائماً از پنل یا منبع تغذیه، معمولاً با ۱۲ ولت، شارژ شود و مثل هر باتری پشتیبان هر چند سال یک بار عوض شود. برای نمونه، آژیر بی‌سیم فضای باز KB-SO1-W کی دی تی با تغذیهٔ ۱۲ ولت DC کار می‌کند و باتری داخلی ۱۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی آن در قطع برق تا ۲۴ ساعت آن را در حالت آماده‌باش نگه می‌دارد.

تجهیزات دزدگیر بی‌سیم معمولاً در باندهای بدون نیاز به مجوز برای تجهیزات برد کوتاه، حدود ۴۳۳ یا ۸۶۸ مگاهرتز، کار می‌کنند (مقررات دقیق در هر کشور فرق دارد)؛ این باندهای زیر یک گیگاهرتز با توان ارسال کم، بهتر از Wi-Fi ۲٫۴ گیگاهرتز از دیوار و سقف عبور می‌کنند و باند ۸۶۸ مگاهرتز معمولاً خلوت‌تر از ۴۳۳ مگاهرتز است که ریموت‌های درب پارکینگ و ریموت خودروها هم از آن استفاده می‌کنند. در سیستم یک‌طرفه سنسور فقط ارسال می‌کند و هرگز نمی‌فهمد پنل پیامش را گرفته یا نه، اما در سیستم دوطرفه پنل دریافت هر پیام را تأیید می‌کند، سنسور در صورت لزوم دوباره ارسال می‌کند و پنل می‌تواند وضعیت مسلح بودن را روی کیپد یا ریموت نشان دهد و تنظیمات سنسورها را از راه دور تغییر دهد. فرکانس از پروتکل کم‌اهمیت‌تر است: برای اطمینان، به دنبال ارتباط دوطرفه، نظارت (Supervision)، رمزنگاری و تشخیص پارازیت باشید. پنل KB-M2 کی دی تی و تجهیزات بی‌سیم رنیوم آن از ارتباط دوطرفهٔ FSK در باند ۸۶۸ مگاهرتز استفاده می‌کنند.

در سیستم دارای نظارت (Supervision) هر تجهیز بی‌سیم به‌صورت دوره‌ای پیام «من فعالم» می‌فرستد و اگر این پیام بیش از زمان تعیین‌شده به پنل نرسد، آن تجهیز «مفقود» گزارش می‌شود؛ بنابراین سنسوری که کنده شده، باتری‌اش تمام شده یا از بُرد خارج است، بی‌صدا حفره‌ای در حفاظت ایجاد نمی‌کند. تجهیزات ضعیف شدن باتری را هم به‌موقع، برای تعویض برنامه‌ریزی‌شده، گزارش می‌دهند و باز شدن درپوش را به‌صورت تمپر اعلام می‌کنند. پنل کانال رادیویی را پایش می‌کند و تداخل پیوسته را به‌عنوان پارازیت (Jamming) گزارش می‌دهد که باید آن را برای ارسال اعلان تنظیم کنید. رمزنگاری و کد متغیر (Rolling Code) اجازه نمی‌دهند سیگنال ضبط‌شده دوباره پخش و سیستم با آن غیرمسلح شود؛ برای نمونه کیپد بی‌سیم KB-K2-W کی دی تی از رمزنگاری AES ۱۲۸ بیتی و پرش فرکانسی استفاده می‌کند.

بُردی که در دیتاشیت‌ها آمده در فضای باز و با دید مستقیم اندازه‌گیری شده است، مثلاً بسته به مدل ۴۰۰ تا ۸۰۰ متر برای تجهیزات بی‌سیم رنیوم کی دی تی؛ در داخل ساختمان هر دیوار بتنی، سقف بتن‌آرمه، در فلزی، چاهک آسانسور یا عایق فویل‌دار بخشی از سیگنال را جذب می‌کند و بُرد واقعی کسری از این عدد است. پیش از نصب نهایی هر تجهیز، قدرت سیگنال را دقیقاً در همان محل با تست سیگنال سیستم بررسی کنید و حاشیهٔ اطمینان کافی بگذارید، چون ارتباط ضعیفی که روز نصب کار می‌کند ممکن است با جابه‌جا شدن مبلمان یا بسته شدن یک در قطع شود. پنل را در مرکز ساختمان نصب کنید نه گوشهٔ آن یا داخل تابلوی فلزی، و سنسورها را مستقیم روی سطح فلزی نصب نکنید.

معمولاً ۲ تا ۵ سال، بسته به تعداد دفعات ارسال (اینکه سنسور روزانه چند بار تحریک شود)، فاصلهٔ پیام‌های نظارتی، دمای محیط و نوع باتری؛ برای نمونه، عمر باتری چشمی KB-PI2-W و مگنت KB-MG1-W کی دی تی با یک باتری لیتیومی CR123A و ۱۰ بار تحریک در روز تا ۵ سال، و عمر باتری کیپد KB-K2-W با ۴ باتری قلمی (AA) تا ۳ سال اعلام شده است. بسیاری از چشمی‌های بی‌سیم برای صرفه‌جویی در باتری، پس از هر تشخیص تا مدت مشخصی گزارش جدیدی نمی‌فرستند (در KB-PI2-W این فاصلهٔ تشخیص بین ۳۰ تا ۱۸۰ ثانیه قابل تنظیم و مقدار پیش‌فرض آن ۶۰ ثانیه است)؛ پس اگر در تست راه رفتن سنسور دو بار پشت سر هم گزارش نداد، تعجب نکنید. به محض اعلام ضعف باتری توسط پنل، باتری را فقط با نوع ذکرشده در دیتاشیت عوض کنید و بهتر است باتری همهٔ سنسورهای یک محل را در یک نوبت سرویس تعویض کنید.

سنسورها معمولاً با کابل دزدگیر ۴ رشته (دو رشته برای تغذیهٔ ۱۲ ولت و دو رشته برای کنتاکت آلارم)، یا ۶ رشته وقتی تمپر جداگانه سیم‌کشی می‌شود، با سطح مقطع رایج ۰٫۲۲ میلی‌متر مربع سیم‌کشی می‌شوند که مقاومت هر رشتهٔ آن حدود ۸ اهم در هر ۱۰۰ متر است. افت ولتاژ برابر است با جریان ضرب در مقاومت رفت‌وبرگشت: سنسوری با مصرف ۲۵ میلی‌آمپر در انتهای مسیر ۱۰۰ متری (مقاومت رفت‌وبرگشت ۱۶ اهم) فقط ۰٫۴ ولت افت دارد، اما آژیری با مصرف ۱ آمپر در فاصلهٔ ۵۰ متری (۸ اهم) حدود ۸ ولت افت می‌کند و کار نخواهد کرد؛ پس آژیر و مسیرهای طولانی تغذیه به کابل ضخیم‌تری، مثلاً ۱٫۵ میلی‌متر مربع، نیاز دارند که در همین مثال فقط کمی بیشتر از ۱ ولت افت دارد. کابل دزدگیر را در لولهٔ جداگانه و دور از کابل‌های برق شهر بکشید و مقاومت انتهای خط (EOL) را طبق دستور پنل در سمت سنسور ببندید.

ظرفیت (آمپرساعت) = (جریان حالت عادی × ساعت‌های پشتیبانی) + (جریان هنگام آلارم × مدت آلارم بر حسب ساعت)، به‌علاوهٔ حدود ۲۵ درصد حاشیه برای فرسودگی باتری و اثر دما. مثال: اگر پنل، کیپد، سنسورها و ماژول ارتباطی در مجموع ۳۵۰ میلی‌آمپر مصرف کنند و ۱۲ ساعت پشتیبانی بخواهید، می‌شود ۰٫۳۵ آمپر × ۱۲ ساعت = ۴٫۲ آمپرساعت؛ آژیرها هم اگر هنگام آلارم ۱٫۲ آمپر بکشند و ۱۵ دقیقه به صدا درآیند، ۱٫۲ آمپر × ۰٫۲۵ ساعت = ۰٫۳ آمپرساعت اضافه می‌کنند؛ جمع ۴٫۵ آمپرساعت × ۱٫۲۵ ≈ ۵٫۶ آمپرساعت می‌شود و باتری استاندارد ۱۲ ولت ۷ آمپرساعت انتخاب درستی است. جریان‌ها را اندازه بگیرید یا از دیتاشیت‌ها بردارید و نور پس‌زمینهٔ کیپد و میانگین مصرف ماژول سیم‌کارت را فراموش نکنید. پشتیبانی ۱۲ ساعته هدف طراحی رایجی است و استانداردهایی مثل EN 50131-6 حداقل زمان پشتیبانی را بر اساس درجهٔ امنیتی تعیین می‌کنند، اما در مناطقی که قطعی برق طولانی دارند، باتری را برای ۲۴ ساعت یا بیشتر حساب کنید.

پنل بدون هیچ وقفه‌ای در حفاظت، خودکار به باتری پشتیبان سوئیچ می‌کند و معمولاً قطع برق را پس از یک تأخیر قابل‌تنظیم گزارش می‌دهد تا قطعی‌های کوتاه پیام بی‌مورد ایجاد نکنند؛ بعدتر ضعیف شدن باتری را هم اعلام می‌کند. مدت کار به ظرفیت باتری و مجموع مصرف بستگی دارد (به محاسبهٔ باتری پشتیبان مراجعه کنید) و بسیاری از پنل‌ها وقتی ولتاژ باتری به حد قطع برسد، آن را جدا می‌کنند تا دشارژ عمیق نشود. یادتان باشد مودم و روتر اینترنت هم برق می‌خواهند: اگر روی UPS نباشند، با قطع برق مسیر اینترنت هم قطع می‌شود و فقط مسیر شبکهٔ موبایل (پیامک، تماس و داده) کار می‌کند. پنل KB-M2 کی دی تی از برق شهر یا PoE تغذیه می‌شود و باتری داخلی دارد که کارش را در قطع برق ادامه می‌دهد؛ اگر آن را با PoE تغذیه می‌کنید، سوئیچ PoE را هم روی UPS بگذارید.

راه‌های اصلی عبارت‌اند از تلفن‌کننده روی خط تلفن ثابت (PSTN)، شبکهٔ موبایل (GSM/4G) برای پیامک، تماس صوتی و داده، و اینترنت از طریق اترنت یا Wi-Fi برای اعلان‌های اپلیکیشن و کنترل از راه دور. خط تلفن ثابت ارزان است ولی ممکن است بیرون ساختمان قطع شود، پس پنل دست‌کم باید قطع خط را تشخیص دهد؛ مسیر موبایل به سیم‌کشی ساختمان وابسته نیست ولی سیم‌کارت فعال با اعتبار کافی و آنتن‌دهی خوب در محل نصب پنل لازم دارد؛ و مسیر اینترنت سریع است و بیشترین اطلاعات را می‌دهد، اما به مودم، برق آن و سرویس اینترنت وابسته است. هیچ مسیری به‌تنهایی کاملاً مطمئن نیست؛ پس برای مکان‌های مهم از دو مسیر مستقل، معمولاً موبایل به‌علاوهٔ اینترنت، استفاده کنید و ماژول 4G (LTE) را انتخاب کنید، چون در بسیاری از کشورها شبکه‌های 2G و 3G در حال خاموش شدن هستند.

اعلان اپلیکیشن سریع، رایگان و پرجزئیات است و نام زون، پارتیشن و نوع رویداد را نشان می‌دهد، اما فقط وقتی می‌رسد که هم پنل و هم گوشی به اینترنت دسترسی داشته باشند و تنظیمات گوشی مثل صرفه‌جویی باتری، حالت بی‌صدا یا غیرفعال بودن اعلان‌ها ممکن است آن را با تأخیر برساند یا پنهان کند. برای آلارم‌های مهم مثل سرقت، پانیک و حریق بهتر است پیامک و، در پنل‌هایی که پشتیبانی می‌کنند، مهم‌تر از آن تماس صوتی هم فرستاده شود که حتی بدون اینترنت هم گوشی را به زنگ درمی‌آورد. دست‌کم دو یا سه نفر را در فهرست بگذارید و هر ماه آزمایش کنید که همهٔ مسیرها واقعاً به گیرندگان می‌رسند. پنل KB-M2 کی دی تی می‌تواند گزارش پیامکی را، با فیلتر دلخواه رویدادها، به حداکثر ۸ شماره بفرستد و با اپلیکیشن موبایل مدیریت شود.

اول سیم‌کارت را بررسی کنید: اعتبار و مدت اعتبارش تمام نشده باشد، سرویس صوتی و پیامک داشته باشد (سیم‌کارت فقط‌اینترنتی کافی نیست) و قفل PIN آن غیرفعال باشد؛ ساده‌ترین آزمایش این است که سیم‌کارت را در یک گوشی معمولی بگذارید و با آن پیامک بفرستید. بعد قدرت آنتن را دقیقاً در محل نصب پنل ببینید، چون پنلی که داخل کمد فلزی، زیرزمین یا اتاق تأسیسات نصب شده معمولاً سیگنال ضعیفی می‌گیرد و آنتن باید بیرون از هر جعبهٔ فلزی باشد. شماره‌ها را با همان قالبی وارد کنید که دفترچهٔ پنل می‌خواهد (مثلاً با صفر اول یا با کد کشور) و مطمئن شوید رویدادی که آزمایش می‌کنید در فیلترهای گزارش پنل فعال است. اگر پنل فقط مودم 2G یا 3G دارد و اپراتور آن شبکه را خاموش کرده، ماژول 4G لازم است.

برای هر کدام از این حمله‌ها راه مقابله‌ای هست، اما هیچ سیستمی در برابر مهاجم حرفه‌ای که زمان کافی داشته باشد صددرصد نیست؛ هدف این است که هر دخالتی سریع دیده و گزارش شود. راه‌حل قطع برق باتری پشتیبان است؛ راه‌حل قطع خط تلفن، اینترنت یا شبکهٔ موبایل استفاده از دو مسیر مستقل گزارش‌دهی (مثلاً موبایل به‌علاوهٔ اینترنت) همراه با اعلام «خطای ارتباط» است؛ و راه‌حل پارازیت روی سنسورهای بی‌سیم، تجهیزات دوطرفهٔ دارای نظارت است که مفقود شدن سنسور یا تداخل را گزارش می‌دهند. حتی اگر همهٔ مسیرهای گزارش قطع شوند، آژیر و منطق آلارم روی خود پنل کار می‌کند، به شرطی که پنل و آژیر تمپر و باتری داشته باشند و پنل جایی پنهان و در محدودهٔ پوشش یک چشمی نصب شده باشد. برای همین رویدادهای خطا و تمپر را هم به همان شماره‌های آلارم بفرستید و مودم و روتر را روی UPS بگذارید.

استاندارد اروپایی EN 50131-1 برای سیستم‌های اعلام سرقت و سرقت مسلحانه چهار درجهٔ امنیتی (Grade) بر اساس سارق احتمالی تعریف می‌کند: Grade 1 (ریسک کم؛ سارقی با اطلاعات اندک دربارهٔ دزدگیر و ابزار ساده)، Grade 2 (ریسک کم تا متوسط؛ سارقی با اطلاعات نسبی که از ابزار و دستگاه‌های قابل‌حمل عمومی استفاده می‌کند؛ رایج برای منازل و کسب‌وکارهای کوچک)، Grade 3 (ریسک متوسط تا زیاد؛ سارقی آشنا با دزدگیر و مجهز به ابزار کامل و تجهیزات الکترونیکی قابل‌حمل؛ رایج برای طلافروشی‌ها، فروشگاه‌های کالای گران‌قیمت و بسیاری از اماکن تجاری) و Grade 4 (ریسک بالا؛ سارقی که می‌تواند حمله را با جزئیات برنامه‌ریزی کند و امکان جایگزین کردن اجزای سیستم را دارد؛ برای اماکن با امنیت بسیار بالا). درجهٔ یک سیستم یا بخشی از آن همان درجهٔ پایین‌ترین جزء آن است؛ یعنی یک سنسور Grade 2 در سیستم Grade 3، آن بخش را Grade 2 می‌کند. درجه‌های بالاتر الزامات بیشتری دارند، مثل تشخیص پوشاندن سنسور (Anti-Masking)، حفاظت سخت‌گیرانه‌تر در برابر تمپر، زمان پشتیبانی باتری طولانی‌تر و ارسال گزارش امن‌تر. این استاندارد چهار کلاس محیطی از فضای داخلی تا فضای باز هم تعریف می‌کند که باید با محل نصب هر تجهیز جور باشد.

بیشتر آلارم‌های کاذب ناشی از خطای کاربر و نصب است نه خرابی تجهیزات: کد اشتباه، فراموش کردن تأخیر خروج یا ورود، پنجرهٔ باز مانده، حیوان خانگی در فضای مسلح، چشمی رو به بخاری، پنجرهٔ آفتاب‌گیر یا دریچهٔ کولر، مگنت لق، تکان خوردن پرده یا بادکنک در جریان هوا، حشره روی لنز، و باتری ضعیف یا اتصال نامناسب کابل. راه‌حل‌ها آموزش همهٔ کاربران، تنظیم تأخیرهای مناسب، انتخاب چشمی ضد حیوان خانگی یا دوتکنولوژی در جای لازم، رعایت اصول نصب، استفاده از مقاومت انتهای خط (EOL) و تعویض به‌موقع باتری پس از هشدار پنل است. بیشتر پنل‌ها می‌توانند تعداد دفعاتی را که یک زون در هر دورهٔ مسلح بودن آلارم می‌دهد محدود کنند (Swinger Shutdown) و تأیید آلارم هم کمک می‌کند: تأیید ترتیبی، یعنی لازم باشد دو سنسور مختلف در زمان مشخصی تحریک شوند، یا دیدن تصاویر دوربین پیش از اعزام کسی به محل. پس از هر آلارم کاذب، گزارش رویدادهای پنل را بررسی کنید تا زون و علت پیدا شود، نه اینکه آن زون را به‌سادگی از مدار خارج کنید.

بیشتر پنل‌ها وقتی زونی باز است، مثلاً دری یا پنجره‌ای باز مانده یا چشمی هنوز حرکت می‌بیند، یا تمپری فعال است، مسلح نمی‌شوند یا پیش از مسلح شدن هشدار می‌دهند؛ زون را ببندید یا اگر واقعاً لازم است، آن را فقط برای همان نوبت از مدار خارج (Bypass) کنید و بدانید که آن نقطه دیگر حفاظت نمی‌شود. نشانگر خطا (Trouble) ایرادهایی مثل قطع برق، ضعیف یا معیوب بودن باتری، مفقود شدن یک تجهیز بی‌سیم، اشکال ارتباطی (نبودن سیم‌کارت، نبود آنتن، قطع اینترنت یا خط تلفن)، تمپر یا تنظیم نبودن ساعت را نشان می‌دهد و کیپد، اپلیکیشن یا گزارش رویدادها مشخص می‌کند کدام است. علت را برطرف کنید، نه اینکه به هشدار عادت کنید، چون سیستمی که خطای رفع‌نشده دارد ممکن است آلارم واقعی بعدی را گزارش نکند.

کاربر بهتر است تقریباً ماهی یک بار سیستم را آزمایش کند: مسلح و غیرمسلح کردن، اجرای تست راه رفتن تا پاسخ هر سنسور دیده شود، اطمینان از رسیدن پیامک، تماس و اعلان اپلیکیشن، و به صدا درآوردن کوتاه آژیر پس از خبر دادن به همسایه‌ها. سرویس تخصصی دست‌کم سالی یک بار (برای اماکن تجاری یا پرریسک معمولاً سالی دو بار) باید باتری پشتیبان زیر بار، ولتاژ شارژ، کلیدهای تمپر، اتصالات کابل و محکم بودن نصب، لنز و پوشش سنسورها، گزارش رویدادها و نسخهٔ فرم‌ور را هم بررسی کند. عمر باتری‌های سرب‌اسیدی سیلد (SLA) پشتیبان معمولاً ۳ تا ۵ سال است و در محل‌های گرم کمتر، چون به ازای هر ۸ تا ۱۰ درجهٔ سانتی‌گراد افزایش دما بالاتر از ۲۰ تا ۲۵ درجه، عمرشان تقریباً نصف می‌شود؛ پس آن‌ها را طبق برنامه عوض کنید، نه پس از خرابی.

بله، با داشتن دوربین هم دزدگیر لازم است، چون این دو کار متفاوتی انجام می‌دهند: دزدگیر نفوذ را در همان لحظه تشخیص می‌دهد، آژیر را به صدا درمی‌آورد و فوراً خبر می‌دهد، ولی دوربین ضبط می‌کند و امکان دیدن اتفاقات را فراهم می‌کند. ساده‌ترین یکپارچه‌سازی سیمی است: یک خروجی PGM پنل که به ورودی آلارم ضبط‌کننده (NVR) یا دوربین وصل شود، هنگام آلارم ضبط را شروع می‌کند یا عکس می‌فرستد، و در جهت عکس، خروجی آلارم NVR یا دوربین، مثلاً از تشخیص عبور از خط، می‌تواند به یک زون پنل وصل شود. مهم‌ترین فایده، تأیید تصویری است: صاحب ملک پیش از تماس با پلیس یا رفتن به محل، تصاویر همان لحظه را می‌بیند. جعبهٔ Smart Alarm Box کی دی تی (KB-SAB-IO64) می‌تواند با موتور قوانین «اگر/آنگاه» داخلی‌اش، رویدادهای دوربین را به خروجی‌های PGM و آژیر پیوند دهد.

خروجی PGM (قابل‌برنامه‌ریزی) خروجی‌ای است که پنل آن را بر اساس رویدادهای دلخواه شما، مثل مسلح شدن، غیرمسلح شدن، آلارم، حریق، خطا یا یک برنامهٔ زمانی، روشن یا خاموش می‌کند. کاربردهای رایج: روشن کردن چراغ‌های حیاط یا ساختمان هنگام آلارم، راه‌اندازی فلاشر یا آژیر اضافه، شروع ضبط دوربین از طریق ورودی آلارم NVR، نمایش وضعیت مسلح بودن با یک چراغ نشانگر، یا کنترل قفل در یا رلهٔ خانهٔ هوشمند. PGM‌های ترانزیستوری معمولاً فقط جریان کمی، در حد ده‌ها تا چند صد میلی‌آمپر، را سوئیچ می‌کنند؛ پس بارهای بزرگ‌تر را از طریق رله راه بیندازید و مشخصات خروجی را در دیتاشیت بررسی کنید. پنل KB-M2 کی دی تی روی برد ۴ خروجی PGM دارد که با ماژول‌های توسعه تا ۱۲۸ خروجی قابل افزایش است.

بله. بسیاری از پنل‌ها این سنسورها را به‌صورت زون فنی ۲۴ ساعته می‌پذیرند که حتی در حالت غیرمسلح کار می‌کنند و الگوی آژیر و اعلان جداگانه دارند؛ برای نمونه، مجموعهٔ رنیوم کی دی تی دتکتور دود بی‌سیم (KB-SD1-W، مطابق EN 14604)، دتکتور مونوکسید کربن (KB-CMD1-W، مطابق EN 50291) و سنسور نشت آب (KB-WLS1-W، با درجهٔ حفاظت IP66) دارد. این راهی کاربردی برای حفاظت از منزل یا مغازهٔ کوچک است و اطلاع از دود یا نشت آب از راه دور می‌تواند از خسارت بزرگ جلوگیری کند. اما جایی که مقررات یا الزامات ایمنی حریق ساختمان، سیستم اعلام حریق مطابق EN 54 یا مقررات ملی را الزامی می‌کنند، پنل دزدگیر همراه با دتکتور دود جایگزین آن نیست.

پنل KB-M2 هستهٔ هیبریدی سامانهٔ اعلام سرقت رنیوم کی دی تی است: تا ۳۲ ناحیهٔ مستقل (پارتیشن) و تا ۱۹۲ زون سیمی (۶ زون روی برد، قابل توسعه با حداکثر ۳۱ ماژول ۶ زونه) را مدیریت می‌کند و تا ۱۰۰ تجهیز بی‌سیم را با ارتباط دوطرفهٔ FSK در باند ۸۶۸ مگاهرتز و بُرد تا ۸۰۰ متر در فضای باز پشتیبانی می‌کند. ارتباط آن از راه اترنت، Wi-Fi و ماژول 4G (LTE) است؛ رویدادها را با پیامک و فیلتر دلخواه رویدادها به حداکثر ۸ شماره گزارش می‌دهد و با اپلیکیشن موبایل، مدیریت ابری یکپارچه و رابط وب محلی مدیریت می‌شود. ۴ خروجی PGM روی برد دارد که تا ۱۲۸ خروجی قابل توسعه است و تا ۳۲ کد کاربری را می‌پذیرد. تغذیهٔ آن از برق شهر (۲۲۰ ولت AC) یا PoE است و باتری لیتیوم‌یونی داخلی ۱۲ ولت با ظرفیت ۳۰۰۰ میلی‌آمپرساعت کار آن را در قطع برق ادامه می‌دهد.

بله. منطق آلارم، آژیر و خروجی‌ها روی خود پنل KB-M2 اجرا می‌شوند؛ بنابراین تشخیص و به صدا درآمدن آژیر به اینترنت یا هیچ سروری وابسته نیست و رابط وب پنل روی شبکهٔ محلی در دسترس است. اینترنت فقط برای دسترسی از بیرون ساختمان با اپلیکیشن موبایل و دریافت اعلان‌ها لازم است؛ پیامک از راه ماژول 4G روی شبکهٔ موبایل می‌رود و به اینترنت نیاز ندارد. برای اینکه پنل در قطع برق هم روی شبکه در دسترس بماند، مودم، روتر و سوئیچ PoE را روی UPS بگذارید.

ساده‌ترین و مطمئن‌ترین روش اتصال خشک است: خروجی PGM پنل (یا خروجی رلهٔ یک ماژول) به یک ورودی سیستم خانهٔ هوشمند وصل می‌شود تا مسلح شدن یا آلارم را اعلام کند، و برعکس یک رله یا خروجی خانهٔ هوشمند می‌تواند به یک زون پنل وصل شود. نمونهٔ کاربرد: با مسلح شدن در حالت Away چراغ‌ها خاموش و پرده‌ها بسته شوند و هنگام آلارم همهٔ چراغ‌ها روشن شوند. مسیر شبکه‌ای، مثلاً HTTP یا MQTT، انعطاف بیشتری می‌دهد؛ جعبهٔ KB-SAB-IO64 کی دی تی ۶ ورودی، ۴ خروجی PGM و پروتکل‌های HTTP و MQTT دارد و با رلهٔ بی‌سیم KB-WR1 سازگار است که می‌تواند بار تا ۱۰ آمپر در ۳۰ ولت DC یا ۷ آمپر در ۲۵۰ ولت AC را سوئیچ کند. اصل مهم این است که دزدگیر از خانهٔ هوشمند مستقل بماند تا با خرابی کنترلر مرکزی یا قطع اینترنت هم کارش را انجام دهد، و سیستم خانهٔ هوشمند بدون احراز هویت نتواند دزدگیر را غیرمسلح کند.

معمولاً بله: بیشتر سنسورهای سیمی کنتاکت رله‌ای استاندارد از نوع NC دارند و با حدود ۱۲ ولت کار می‌کنند، بنابراین اگر هنوز سالم باشند و کابل‌ها ایرادی نداشته باشند، به پنل جدید وصل می‌شوند؛ اما سیم‌کشی زون‌ها باید با روش پنل جدید، از جمله مقدار مقاومت‌های انتهای خط (EOL) و نحوهٔ سیم‌کشی تمپر، هماهنگ شود. پیش از اتصال دوباره، هر سنسور و هر مسیر کابل را آزمایش کنید و سنسورهای قدیمی، دارای لنز زردشده یا نامتناسب با ریسک فعلی محل را عوض کنید. آژیرهای سیمی قدیمی را هم اگر ولتاژ و جریانشان با خروجی پنل جدید جور باشد، اغلب می‌توان نگه داشت. در پنل هیبرید KB-M2 کی دی تی سنسورهای سیمی به زون‌های روی برد یا ماژول‌های توسعه وصل می‌شوند و هر جا کشیدن کابل جدید سخت باشد، می‌توان تجهیز بی‌سیم اضافه کرد؛ فرستندهٔ بی‌سیم KB-WM1-TR هم امکان اتصال یک تجهیز سیمی به شبکهٔ بی‌سیم را فراهم می‌کند.