Enterprise IP Phone

عیب‌یابی را از پایین به بالا و لایه‌به‌لایه انجام دهید، چون هر لایه به لایهٔ زیرین خود وابسته است. اول برق و لینک را بررسی کنید: صفحهٔ تلفن روشن باشد، پورت سوییچ لینک بدهد (و اگر تلفن با PoE کار می‌کند، PoE روی آن پورت فعال باشد و ظرفیت باقی داشته باشد) و طول کابل از ۱۰۰ متر بیشتر نباشد. بعد بررسی کنید که تلفن آدرس IP معتبر گرفته باشد (نبودن آدرس یا 0.0.0.0 یعنی DHCP جواب نداده، معمولاً به‌خاطر VLAN یا محدودهٔ DHCP اشتباه) و حساب SIP در وضعیت Registered باشد؛ اگر نیست، آدرس سرور، شمارهٔ داخلی، رمز و نوع انتقال را چک کنید و مطمئن شوید سانترال آن IP را مسدود نکرده است. اگر تماس زنگ می‌خورد ولی صدا نیست، یک‌طرفه است یا بریده‌بریده می‌شود، سراغ NAT و فایروال، پورت‌های RTP، کدک‌ها، لرزش تأخیر و گم شدن بسته بروید. در پایان یک تلفن سالم را جایگزین کنید یا همین تلفن را روی یک پورت سالم ببرید تا معلوم شود ایراد از تلفن است یا از شبکه.

تلفن آنالوگ صدا را به‌صورت سیگنال الکتریکی روی یک جفت سیم مسی به سانترال یا مرکز مخابرات می‌فرستد و برقش را هم از همان خط می‌گیرد. تلفن شبکه صدا را دیجیتال می‌کند، آن را در قالب بسته‌های RTP روی شبکهٔ اترنت می‌فرستد، تماس را با SIP برقرار و قطع می‌کند و با PoE یا آداپتور برق می‌گیرد؛ پس برای کار کردن به یک سانترال تحت شبکه (IP-PBX) یا دستگاه SIP دیگر نیاز دارد. در عمل یک کابل شبکه هم تلفن و هم کامپیوتر را سرویس می‌دهد، شمارهٔ داخلی با تلفن به هر پریز شبکه می‌رود و امکاناتی مثل صدای HD، کلیدهای قابل برنامه‌ریزی و دفترچهٔ تلفن مشترک در دسترس است. در عوض، تلفن به شبکه و برق وابسته است، پس سوییچ و سانترال باید UPS و طراحی درست داشته باشند. تلفن‌ها و فکس‌های آنالوگ موجود را هم می‌توان با مبدل یا گیت‌وی FXS نگه داشت.

SIP (Session Initiation Protocol) که در RFC 3261 تعریف شده، استاندارد IETF برای برقراری، تغییر و پایان دادن تماس است؛ پیام‌هایی مثل REGISTER، INVITE، 180 Ringing، 200 OK، ACK و BYE سیگنالینگ تماس را جابه‌جا می‌کنند و معمولاً روی پورت 5060 (و برای TLS روی 5061) کار می‌کنند. خود صدا از داخل SIP عبور نمی‌کند: دو طرف با SDP داخل پیام‌های SIP دربارهٔ کدک و آدرس‌ها توافق می‌کنند و صدا به‌صورت RTP (RFC 3550) روی پورت‌های UDP جداگانه می‌رود؛ برای همین ممکن است تلفن زنگ بخورد ولی صدا نیاید. چون SIP استاندارد باز است، تلفن، آیفون درب، گیت‌وی، اسپیکر شبکه و سانترال از سازنده‌های مختلف با هم کار می‌کنند و به یک برند سانترال وابسته نمی‌مانید. با این حال، بعضی امکانات اختصاصی هر سازنده، مثل کارکرد ویژهٔ برخی کلیدها، ممکن است همچنان به سانترال بستگی داشته باشد.

اگر تلفن‌ها تماس مستقیم با IP را پشتیبانی کنند، دو تلفن SIP بدون سانترال و فقط با آدرس IP یکدیگر (مثلاً 192.168.1.20) تماس می‌گیرند؛ این روش برای دو سه تلفن، یا آیفونی که فقط یک تلفن داخل ساختمان را صدا می‌زند، کافی است. اما بدون سانترال شمارهٔ داخلی، گروه زنگ، صندوق صوتی، ضبط مکالمه و خط شهری ندارید و هر دستگاه باید IP ثابت داشته باشد. به‌محض اینکه تعداد تلفن‌ها از چند عدد بیشتر شود، خط شهری یا ترانک SIP لازم شود یا مدیریت متمرکز بخواهید، از یک IP-PBX مثل سیستم‌های مبتنی بر Asterisk (برای نمونه FreePBX یا Issabel) استفاده کنید که روی یک سرور کوچک یا ماشین مجازی هم اجرا می‌شود. تماس مستقیم با IP در شبکهٔ داخلی حتی وقتی سانترال یا اینترنت از کار بیفتد هم کار می‌کند.

بله. تلفن‌های رادونیوم کی دی تی از SIP 2.0 استاندارد (RFC 3261) روی UDP، TCP یا TLS استفاده می‌کنند و سازگاری آن‌ها با پلتفرم‌هایی مثل Asterisk، FreePBX و BroadSoft اعلام شده است؛ Issabel هم بر پایهٔ Asterisk ساخته شده و هر سانترالی که از استاندارد SIP پیروی کند می‌تواند آن‌ها را به‌عنوان داخلی رجیستر کند. امکانات پایه مثل نگه‌داشتن تماس، انتقال تماس، تغییر مسیر تماس (Call Forward) و کنفرانس محلی با هر سانترال استانداردی کار می‌کنند، اما امکاناتی که به سرور وابسته‌اند، مثل BLF، برداشتن تماس همکار (Pickup)، پارک تماس و نشانگر پیام صوتی، باید روی خود سانترال هم تنظیم شوند. برای شروعی بی‌دردسر دست‌کم یک کدک مشترک را در هر دو طرف فعال نگه دارید و روش DTMF را در تلفن و سانترال یکسان کنید. مثل هر پروژهٔ سازگاری، پیش از سفارش تعداد زیاد یک تلفن نمونه را روی سانترال خودتان آزمایش کنید.